Ik bereidde me op geheel eigenwijze wijze voor op de sessie van gister.
Voor het huiswerk nam ik grote vellen papier, stiften en schaar en lijm. En tekende, knipte en plakte.
Er lag een verzoek om na te denken over hoe we de gasten van gister zouden meenemen in ons verhaal, in wat we tot nu toe deden. Na de meditatie-sessie van gister had ik dat helder voor ogen en maakte wat schetsjes. Als er behoefte aan is wilde ik wel de verhalenverteller van de expeditie zijn.
’s Ochtends maakte ik een flinke wandeling. Gedeeltelijk net als de meditatie van gister om evenwichtig, zonder ballast van elders aan de sessie te beginnen.
(= soort van dagelijks onderhoud, ook belangrijk bij lessen #geenballastmeenemen)
En net als altijd herinnert de natuur me eraan dat verandering in het moment plaatsvindt. Als de specht timmert komt er een gat in de boom. Niet eerder, niet later.
Of dit alles valt onder professioneel gedrag is? Er was een tijd dat ik dat een belangrijke vraag vond. En nu … kan het me niet schelen. Het is blijkbaar nodig om mijn eigen unieke bijdrage te leveren. En niemand heeft er last van. Moet sterk aan deze quote denken.
“if you always do what you always did, you will always get what you always got,
En deze
Verandering vraagt anders denken en anders doen. En ik kan dat het beste als ik dat mag doen, vertrekkend uit mijn eigen kern.